Zuid-Oregon is eveneens een toeristische trekker, dit is een regio die je het gevoel geeft dat je ver van de bewoonde wereld bent. Grootste verleider is hier het Crater Lake, het diepste meer van Amerika en tevens een ware oogstreler. Verder vind je in Zuid-Oregon ook Caves National Monument en het Klamath Forest National Wildlife Refuge waar je onder meer met een kano oude indianenroutes kunt volgen. Ook Mt. Baily trekt veel mensen aan, vooral liefhebbers van off-piste skiën en boarden. Hier valt jaarlijks zoveel verse poedersneeuw dat de berg een serieuze concurrent is van Utah (USA) en British Columbia in Canada. Catskiën is hier erg populair. Wij verbleven in deze ‘wildernis’ in de Diamond Lake Lodge, wat voor Europeanen dé vertegenwoordiging is van Amerika’s outback lifestyle: sneeuwscooters voor de deur, binnen ruwe bolsters aan de bar, tl-verlichting in het ‘restaurant’ (maar wel supergoed eten), een enorme openhaard waar geen houtblokken maar boomstammen op liggen en uiteraard een jukebox, pooltafel en heel veel kansloze Amerikanen. Ik heb er een van mijn mooiste foto’s gemaakt. Veel ‘luxe’ Amerikanen haten dit soort oorden, maar wij genoten ervan. Dit is Amerika uit de fotoboekjes.

Vanuit Zuid-Oregon reden wij naar het ‘warme’ Central Oregon, een van de meest populaire regio’s voor fun- en outdoorsporters. Reden zijn Mt. Bachelor, Smith Rock en heel veel wildwaterrivieren. Central-Oregon is een hoge woestijnvlakte die per jaar net zoveel zondagen telt als Arizona (300!). Behalve dat je hier veel natives tegenkomt, die hier in de reservaten leven, kun je ook wat van hun gewoontes overnemen, zoals het eten van gefrituurd brood(!). Lekker? Niet echt, een brood dat de vorm heeft van een pannekoek die je eerst uit moet wringen om het vet eruit te krijgen....
Ons doel was Mt. Bachelor omdat dit ‘volgens de uitleg in de boekjes’ een van de grootste wintersportresorts van Noord-Amerika is. Als Europeaan zijn we van dit soort kwalificaties overigens niet snel onder de indruk. Vrijwel geen enkel Amerikaans wintersportgebied redt het om groter te zijn dan de Europese gebieden. Dat heeft te maken met het feit dat bij ons de bergen en dalen allemaal met elkaar verbonden worden, waardoor enorme, aaneengesloten wintersportspeeltuinen ontstaan. In Noord-Amerika is een berg privébezit en wordt dus ook privé geëxploiteerd. De buurman is eerder concurrentie. Vandaar dat er zelden sprake is van verbindingen tussen meerdere bergen, maar moet je met de skibus, of met je eigen auto, van berg naar berg hoppen. Dat maakt het reizen door Amerika overigens alleen maar extra aantrekkelijk. Want je steekt de plas toch ook over om iets meer van het land te zien. Als het je alléén om het skiën of snowboarden te doen is, blijf dan maar in Europa.
Op Mt. Bachelor troffen wij een superdag. Verse poeder en een strakblauwe lucht. Weinig pistes voor ons die dag, maar hiken en gillend afdalen door de bomen. Bovenop een populaire freeride ‘bowl’ hadden locals met goed gevoel voor drama een kruis geplant waarop mensen hun oude liftpassen achter konden laten. Het ding zat stampvol. Mt. Bachelor is tevens de trotse bezitter van een superpipe van Olympisch formaat.

in Central-Oregon vind je ook het stadje Bend, dat momenteel een van de snelstgroeiende ‘towns’ van West-Amerika is. Bend staat zelfs op het punt om Boulder – in de staat Colorado en al jaren een van de meest populaire outdoor towns van Amerika – voorbij te streven. Bend is Oregon’s #1 locatie voor mensen met een actieve en avontuurlijke levensstijl, ook in de zomer. Het is een perfecte uitvalsbasis voor Mt. Bachelor, maar ook voor alle andere outdooractiviteiten, waaronder een grottentocht die wij op een avond hebben gedaan. Geweldig! We liepen door een lavatunnel met helmen en hoofdlampen op en kregen toen pas een idee hoe vulkanisch dit deel van Oregon eigenlijk is. Als je dan weer bovenkomt en je staat in het donker, midden op zo’n woestijnvlakte met duizenden sterren boven je kop; dan maak je echt iets bijzonders mee. Het kan in Oregon en ik raad het iedereen aan om de bar ’s avonds een keer te verruilen voor zo’n grotervaring.

Oost-Oregon moesten wij gezien de tijd die we hadden, links laten liggen maar dat was eigenlijk heel erg jammer. Dit is de staat van Lewis & Clark, Hells Canyon, de spirit of the west en van de trots van Oregon: John Day Fossil Beds National Monument, een van  de rijkste fossielengebieden ter wereld. De heuvels van John Day herbergen lagen vulkaanas van meer dan 40 miljoen jaar oud en vormen vanwege de enorme natuurlijke kleurenpracht een hotspot voor fotografen. Hoe meer ik erover las, hoe erger ik het vond dat ik geen tijd had om er naartoe te gaan. Ze zeggen wel eens dat je altijd een reden nodig hebt om terug te komen, ik denk dat Oost-Oregon er een is.

Waar we wel tijd voor hadden was een bezoek aan Mt. Hood en The Gorge, die tezamen ook een toeristische regio van Oregon vormen. Op de top van Mt. Hood (3425 m) bevind je je  op het hoogste punt van Oregon. De berg huisvest vier wintersportgebieden waaronder de Mt. Hood Ski Bowl die met 34 verlichte afdalingen het grootste avondskigebied van Amerika is. Andere bijzonderheid van Mt. Hood is het Timberline Skigebied, dit is de enige plek in Noord-Amerika waar je twaalf maanden per jaar kunt skiën en snowboarden. Leuk weetje is dat de Timberline Lodge, die je op de top van Mount Hood vindt , de lodge is waar de horrorfilm de Shining is opgenomen, althans de buitenkant ervan. Uitgerekend komen wij hier in het donker aan terwijl de sneeuw met bakken naar de beneden komt. De film kwam glashelder terug in mijn geheugen en ik keek toch even over mijn schouder of ik nergens een doorgedraaide Jack Nicholson zag rondhollen. Een bezoek aan deze lodge is echt een aanrader, niet alleen vanwege de filmhistorie, maar vanwege de hele ambiance van het gebouw. Het is een enorme lodge met heel veel openhaardvuur en verdomd goed eten.
Hood River en The Gorge zijn al jaren een mekka voor windsurfers en kitesurfers afkomstig uit heel de wereld. Daarnaast vind je in dit deel van de staat de meest uitdagende trails voor mountainbikers en hikers.

Wie naar Oregon vliegt, komt hoogstwaarschijnlijk via Portland binnen, een stad die door het toonaangevende Frommers (marktleider in reisgidsen) is aangewezen als top reisbestemming 2007. Ik had er niet heel veel tijd, een avond en een dag, dus stonden er maar drie dingen op mijn lijstje, waaronder een bezoek aan Powell’s, ‘s werelds grootste onafhankelijke boekenwinkel. Echt, je weet niet wat je meemaakt. Bij binnenkomst krijg je een plattegrond van de winkel en die heb je ook nodig! Powell’s is een droom voor iedere boekenliefhebber, ik zou er iedere slechtweerdag kunnen zitten. Zoveel is er te zien en te lezen. Bovendien heeft Powell’s een hele goede koffieshop (geen shit, maar koffie!) en uiteraard, zoals vrijwel overal in Amerika, gratis Wifi-internetverbinding.

Als liefhebber van ‘brew pubs’ moest ik natuurlijk ook even naar de Bridgeport Brewpub & Bakery, de oudste brouwerijpub van Portland, gehuisvest in een schitterend industrieel pand dat net helemaal gerestaureerd is. Brewpubs in Amerika zijn synoniem aan een superrelaxte sfeer, goed eten en eerlijke prijzen en ook Bridgeport stelde niet teleur. Verder bezocht ik in Portland een filiaal van Wholefoods, dat wat mij betreft hét grote voorbeeld is over hoe een eerlijke, biologische winkel eruit moet zien. Geen lullige zaakjes, maar winkels qua grootte vergelijkbaar met MediaMart. Het goede nieuws is ook dat Wholefoods tegen alle stromen ingroeit en, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Wallmart, grote winsten boekt.

Waarom moet ik er naartoe?
De belangrijkste reden voor een reis naar Oregon heb ik al in de introtekst van dit verhaal weergegeven. Het is een paradijs voor fun- en outdoorsporters en de natuur is extreem overweldigend. Uiteraard moet je een liefhebber zijn van Amerika en het leuk vinden om van plaats naar plaats te reizen. Dan zie je het meest van de staat. Huur een auto, boek je ticket en je eerste paar (en je laatste) nachten en ga lekker rijden. Amerika is voor Europeanen allang niet duur meer als het gaat om eten, drinken en overnachten. Met liftpassen schieten de Amerikanen nog wel eens uit. Dat is soms schrikken. Ga ook niet voor een week naar Oregon toe, het tijdsverschil van negen uur gaat je niet in de koude kleren zitten.

‘We love dreamers’, is wat Oregon roept, hopelijk draagt dit verhaal bij aan het dromen over én verwezenlijken van een reis naar de westkust van Amerika. 

Info
traveloregon.com
brigdeportbrew.com
powells.com
timberlinelodge.com
hoodriver.org
wanderlusttours.com (grotten- en snowshoeingtochten)